یهودیت: متن، سنت و زندگی جمعی
یهودیت یک سنت دینی و فرهنگی متنوع است که تاریخ آن با زندگی قوم یهود پیوند دارد. یهودی‌بودن برای افراد مختلف می‌تواند معنای دینی، خانوادگی، فرهنگی یا تاریخی داشته باشد. بنابراین نمی‌توان همهٔ یهودیان را با یک شیوهٔ عبادت یا یک دیدگاه سیاسی توصیف کرد. شناخت این تفاوت‌ها نقطهٔ آغاز مطالعه‌ای دقیق است.
تورات، پنج کتاب نخست کتاب مقدس عبری، جایگاهی بنیادی دارد. تنخ مجموعهٔ گسترده‌تری شامل تورات، پیامبران و نوشته‌هاست. میشنا و تلمود از آثار اصلی سنت ربانی‌اند و بحث‌های مربوط به قانون، اخلاق و تفسیر را حفظ کرده‌اند. این متون یک کتاب واحد با یک صدای یگانه نیستند؛ اختلاف‌نظر و گفت‌وگو بخش مهمی از روش مطالعهٔ آن‌هاست.
شبات زمان هفتگی استراحت و تقدس است. عید پسح با روایت خروج از مصر، شاووعوت با دریافت تورات و یوم کیپور با توبه و آمرزش ارتباط دارد. میزان و شکل رعایت این مناسبت‌ها میان خانواده‌ها و جریان‌های دینی متفاوت است. کنیسه محل نماز، یادگیری و گردهمایی است، اما بسیاری از سنت‌ها در خانه و دور میز خانواده ادامه پیدا می‌کنند.
جامعه‌های اشکنازی، سفاردی، مزراحی، یمنی و اتیوپیایی نمونه‌هایی از تاریخ‌های گوناگون یهودی‌اند. زبان‌هایی مانند عبری، ییدیش و لادینو بخشی از این میراث را منتقل کرده‌اند. یهودیت با دولت مدرن اسرائیل یکسان نیست، هرچند پیوندهای تاریخی و فرهنگی مهمی میان آن‌ها وجود دارد. برای مطالعهٔ بیشتر، متن اصلی، شرح علمی و روایت شخصی را از یکدیگر تشخیص دهید.